Elewacje wykonane z cegieł klinkierowych znane są ze swojej wyjątkowej trwałości. Fachowo wykonane bez problemu wytrzymają kilkadziesiąt lat, a w tym czasie nie będą wymagać w zasadzie żadnych renowacji. Co więcej, mur z cegieł klinkierowych lub licowych przez cały okres użytkowania zachowa niezmienioną barwę, ponieważ cegła nie blaknie pod wpływem promieni słońca operujących na jej powierzchni. Należy także zaznaczyć, że w mur nią wykonany nie wnika brud i kurz. Wszelkie zabrudzenia zmyje deszcz lub możemy zrobić to sami, polewając elewację czystą wodą. Wszystko to sprawia, że cegła jest jednym z najczęściej polecanych materiałów do wykonania murów.
Znaczenie wykonawstwa
Estetyka elewacji oraz jej wytrzymałość uzależniona jest nie tylko od samego materiału budowlanego, ale przede wszystkim od rzetelności wykonania. Podczas budowy nie należy używać wapna, by na elewacji nie powstały białe zacieki, tzw. wykwity. Niezwykle istotna jest też ochrona cegieł przed wilgocią w czasie budowy oraz zastosowanie specjalnej zaprawy do klinkieru. Postępowanie według przedstawionych zasad pozwoli cieszyć się inwestorom czystą i wolną od wykwitów elewacją jeszcze przez długie lata.
Większa ochrona
Choć klinkier nie wymaga specjalnego traktowania, inwestorzy mogą zadbać o jego dodatkowe zabezpieczenie, impregnując cegły przeznaczonymi do tego celu preparatami. Przystępując do prac warto także zwrócić większą uwagę na miejsca szczególnie narażone na wilgoć, tj. cokoły i parapety. Impregnacja zabezpieczy dodatkowo przed porastaniem mchów, zwłaszcza w miejscach bardziej zacieniowanych np. północnych elewacjach. Wybierając odpowiedni preparat należy pamiętać, aby nie wpływał on na naturalne właściwości materiału takie jak paroprzepuszczalność, oraz nie tworzył na powierzchni powłok mogących ulegać złuszczeniu. Konserwując mur z klinkieru wydobywa się barwę i fakturę klinkieru, a także zabezpiecza pory w cegłach przed penetracją wody. Zabieg powinno przeprowadzać się raz na kilka lat.
Usuwanie problemów
W wyniku błędów podczas prac montażowych spoiny mogą się kruszyć lub zostać przerwane, co będzie prowadzić do wnikania wody do wnętrza muru. Dopełnieniem niekorzystnej sytuacji może być nieskuteczna wentylacja, przez co ściana nie będzie oddawać wilgoci otoczeniu. W ten sposób woda odparowuje, a sole w niej zawarte pozostają na powierzchni materiału powodując charakterystyczne białe zacieki tzw. wykwity. Można je usunąć poprzez uszczelnienie fug lub elementów uszkodzonego klinkieru, następnie szczotkując powierzchnię cegieł na sucho. Na koniec należy zmyć ścianę ciepłą wodą za pomocą myjki ciśnieniowej. Jeśli stan muru jest w bardzo złym stanie, konieczne jest zastosowanie specjalistycznych preparatów przeznaczonych do usuwania wykwitów. Mniejszym i rzadziej spotykanym problemem są mchy i porosty. Zwykle osadzają się one na zaprawie łączącej cegły, głownie w miejscach narażonych na dłuższy kontakt z wodą albo trudno wysychających. W tym przypadku niezbędne jest użycie preparatu grzybobójczego, usuwającego mikroorganizmy oraz impregnującego powierzchnię przed ponownym obrastaniem mchami.
Źródło: Materiały informacyjne firmy Röben
