Na samym początku należy zaznaczyć, że zawsze lakier kupujemy po wyborze drewna podłogowego. To lakier musi pasować do gatunku drewna, a nigdy odwrotnie. Jest to podstawowa zasada, która jednak niestety dość często jest nieprzestrzegana przez inwestorów, którzy skuszeni chwilowymi promocjami kupują lakier na zapas i co gorsza kupują później deski bez sprawdzenia, czy na dany gatunek drewna można nakładać zakupiony lakier.
Należy pamiętać o ważnej zasadzie, że lakier wodorozcieńczalny można nakładać na starym lakierze rozpuszczalnikowym ale nigdy odwrotnie! Rozpuszczalniki zawarte w lakierach mogą prowadzić do niszczenia wcześniejszej powłoki co jest nazywane czasami warzeniem się lakieru i objawia się charakterystycznymi pomarszczeniami.
W przypadku lakierów dwuskładnikowych bardzo ważne jest zachowanie odpowiednich, zalecanych przez producenta proporcji, gdyż często jest to pierwszy etap prac gdzie popełniamy dużo błędów. Jeśli dodamy zbyt dużo utwardzacza to powłoka stanie się krucha i mniej wytrzymała. Z kolei zbyt mało utwardzacza doprowadzi do znacznego osłabienia wytrzymałości na zarysowanie i odporności chemicznej.
Aby lakierowanie podłogi było dobrze wykonane i lakier stworzył trwałą warstwę ochronną w pomieszczeniu muszą panować odpowiednie warunki. Należy unikać lakierowania w czasie dużych upałów lub w okresie zimowym, gdy wewnątrz domu występują duże wahania temperatury.
Dla lakierowania parkietu optymalną temperaturą jest 15-25 stopni Celsjusza przy wilgotności powietrza w przedziale 40-65%. Warunki takie powinny być zachowane zarówno w czasie lakierowania jak i przez co najmniej kilka dni później, gdy lakier będzie jeszcze wysychał i wiązał z drewnem.
Do rozprowadzania lakieru stosuje się specjalne blachy parkieciarskie. Bardzo ważne jest częste i dokładne czyszczenie krawędzi blachy i jej ostrzenie, aby była równa i nie pozostawiała śladów). Alternatywnie można stosować również pędzle lub wałki, przy czym ważne jest ich dokładne oczyszczenie przed pierwszym użyciem. Większość wałków ma po kupieniu dużo wolnych włókien, które należy dokładnie usunąć odkurzaczem, poprzez wyczesanie lub odwirowanie na wiertarce. Po nałożeniu lakieru praktycznie nie ma już możliwości usunięcia elementów pozostawianych przez wałek gdyż każde dotknięcie lakieru spowoduje miejscowe odbarwienie podłogi.
Na każdym opakowaniu z lakierem znajdziemy informację na temat rodzaju podkładu jaki należy wraz z nim stosować. Jest to ważne aby zapewnić odpowiednie związanie lakieru z drewnem. Rodzaj podkładu często zależy od gatunku drewna z jakiego wykonana jest podłoga i nie wolno tutaj dowolnie eksperymentować, gdyż źle dobrany podkład może całkowicie uniemożliwić związanie lakieru z drewnem.
Wyjątek stanowią lakiery na bazie żywic uretanowo-alkidowych, pod którymi nie stosuje się żadnych lakierów podkładowych. Zastosowanie w tym wypadku dodatkowego podkładu może znacząco wydłużyć czas schnięcia lakieru, a nawet doprowadzić do łuszczenia się warstwy.
W przypadku drewna egzotycznego należy stosować specjalne rodzaje podkładów, których zadaniem jest odcięcie kontaktu między lakierem, a zawartymi w drewnie olejkami, które mogłyby prowadzić do niekontrolowanych reakcji chemicznych i odbarwienia się lakieru.
Pęcherzyki powietrza pojawiające się w czasie nakładania lakieru to zjawisko całkowicie naturalne. Jest to tzw. zapienienie lakieru i w dobrych warunkach temperaturowych i wilgotnościowych wszystkie pęcherzyki samoczynnie się odpienią. Problem pojawia się, gdy lakierujemy podłogę przy zbyt wysokiej temperaturze. Lakier wysycha wtedy zbyt szybko i pęcherzyki powietrza nie są w stanie wydostać się z warstwy lakieru.
Sytuacja taka występuje najczęściej przy lakierowaniu latem, gdy na podłogę padają promienie słoneczne np. przez okna, drzwi tarasowe itp. W tym momencie w pewnych miejscach temperatura podłogi będzie znacznie wyższa niż temperatura powietrza w pomieszczeniu. W takich przypadkach można częściowo zasłaniać okna aby ograniczyć dopływ promieni słonecznych i tym samym zmniejszyć dodatkowe nagrzewanie się podłogi.
Zbyt wysoka temperatura powietrza i podłogi prowadzi do jeszcze innego, poważnego problemu. W takim wypadku lakier bardzo szybko wysycha i bardzo trudno jest nakładać kolejne warstwy na sąsiednich deskach w technologii „mokre na mokre”. Często dochodzi do sytuacji, że nanosimy lakier na już przyschniętą warstwę co powoduje widoczne przebarwienia w miejscach nanoszenia sąsiednich powłok lakieru. W najgorszym wypadku może dochodzić nawet do pozostawiania zgrubień w miejscach łączenia dwóch powierzchni lakierowanych. Z tego względu przy wysokich temperaturach zalecamy możliwie jak najszybsze prowadzenie prac aby do minimum zredukować tego typu problemy, które później są trudne do naprawy. Podłogi lakierowanej nie można cyklinować jedynie miejscowo jak np. podłogi olejowanej. W tym wypadku konieczne jest scyklinowanie całej powierzchni i ponowne nałożenie warstw lakieru.
Problemem jest nie tylko zbyt wysoka, lecz również zbyt niska temperatura. Jeśli spadnie ona poniżej 5 stopni to lakier będzie wysychał zbyt wolno. Nie ma to większego znaczenia dla jego trwałości lecz należy pamiętać, że lakier w formie płynnej jest podatny na podmuchy wiatru i znacznie łatwiej przyciąga kurz i pył. Przy otwartych oknach i wietrznej pogodzie może to prowadzić do niekontrolowanego zabrudzenia lakieru lub jego miejscowego przemieszczania się, co spowoduje odbarwienia.
W niektórych gatunkach drewna zbyt długie zaleganie na podłodze wilgotnego lakieru może również prowadzić do wyginania się krawędzi desek na skutek pęcznienia drewna pod wpływem wilgoci przekazywanej przez lakier – jest to tzw. zjawisko łódkowania parkietu. W takim wypadku konieczna jest wymiana odkształconej deski na nową, co czasami może wiązać się z koniecznością rozbiórki większego fragmentu parkietu (w zależności od sposobu jego montażu i umiejscowienia uszkodzonej deski względem ściany).
Zespół redakcyjny portalu zbudujmydom.pl
