Trwałość i odporność na zabrudzenia to jedna z największych zalet cegieł klinkierowych. Aby móc w pełni i przez długie lata cieszyć się także ich wyjątkowymi właściwościami estetycznymi warto zwrócić szczególną uwagę na kilka istotnych kwestii.
Pierwsza cenna wskazówka odnosi się już do zakupu samych cegieł. – Klinkier to produkt całkowicie naturalny. W związku z tym pomiędzy poszczególnymi partiami produkcyjnymi mogą występować niewielkie różnice kolorystyczne, związane np. z pozyskiwaniem gliny z innych warstw złoża czy zmiennymi warunkami atmosferycznymi panującymi w czasie składowania materiału – wyjaśnia Piotr Czerski z firmy CRH Klinkier. – Dlatego też zalecamy wykorzystywanie do budowy produktów z jednej partii produkcyjnej lub mieszanie cegieł z różnych palet, aby niwelować możliwe różnice kolorystyczne.
Należy również pamiętać, że cegły magazynowane na placu budowy trzeba chronić przed narażeniem na zabrudzenie spoiwami, zaprawami czy mieszanką betonową.
Szczególnie istotnym elementem przy kreowaniu elewacji jest odpowiednio dobrana i przygotowana zaprawa. – Jej zadaniem jest nie tylko łączenie cegieł, lecz także zapobieganie wnikaniu wody do wnętrza muru. W przypadku, gdy woda się tam dostanie, np. po intensywnych opadach deszczu, zaprawa powinna umożliwić odparowanie nagromadzonej cieczy – tłumaczy Piotr Czerski.
Warto przy tym korzystać z rozwiązań z dodatkiem trasu, który polepsza urabialność materiału, jego elastyczność i wytrzymałość mechaniczną, a dodatkowo neutralizuje związki wapnia i uszczelnia strukturę. Jest to szczególnie ważne ze względu na ryzyko powstawania na murach niepożądanych nalotów.
– Jedną z najczęstszych przyczyn powstawania naleciałości i innych osadów na ścianach klinkierowych jest zła izolacja pozioma. Problem nierzadko tkwi również w składzie wykorzystanej zaprawy, a ściślej obecności wapna lub innych niepożądanych środków chemicznych. Częstym błędem jest także bagatelizowanie zaleceń producenta dotyczących przygotowania masy – użyta w nadmiarze woda zarobowa jest wchłaniana przez cegły i następnie odparowywana przez ich lica, a zawarte w niej sole osadzają się na ich powierzchni – wyjaśnia Piotr Czerski i dodaje: – Na etapie wykonywania elewacji z cegieł klinkierowych należy pamiętać także o odpowiedniej głębokości spoin. Jeśli będzie zbyt duża, między cegłami powstanie półka, na której będzie gromadzić się woda, rozpuszczająca składniki zaprawy. Może to w konsekwencji doprowadzić do tworzenia się jasnych zacieków na murze.
Wszelkiego rodzaju zabrudzenia, które powstaną na licu cegły w trakcie murowania, klejenia czy spoinowania należy usuwać metodą „na sucho” przez szczotkowanie, a następnie zmycie czystą wodą. – Podobnie postępujemy w przypadkach usuwania wykwitów. Jeśli mamy do czynienia z wyjątkowo uciążliwym zabrudzeniem, można też użyć dostępnych na rynku płynów do czyszczenia klinkieru, produkowanych na bazie kwasów organicznych – podpowiada Piotr Czerski i dodaje: – Z reguły jednak klinkierowe elewacje nie wymagają praktycznie żadnej pielęgnacji, ponieważ materiał ten cechuje bardzo niska nasiąkliwość i nie brudzi się on tak jak np. powierzchnie tynkowe.
W związku z powyższym, klinkier nie wymaga także impregnacji. Wyjątkiem mogą być sytuacje, gdy elewacja jest narażona na częste i intensywne zabrudzenia, np. w związku z bezpośrednim sąsiedztwem drogi. Wtedy zaimpregnowaną powierzchnię będzie można jeszcze łatwiej wyczyścić – przy pomocy zwykłego zraszacza ogrodowego, a fasada budynku szybko powróci do doskonałej formy, w całej okazałości eksponując niepowtarzalny urok klinkieru.
Źródło: CRH Klinkier
