Najczęściej wybierana jest jedna z trzech podstawowych technologii czyli ściany jedno-, dwu- lub trójwarstwowe. Różnią się nie tylko kosztami budowy lecz przede wszystkim parametrami izolacyjnymi, wytrzymałościowymi i warunkami wilgotnościowymi panującymi w ścianie w różnych porach roku.
Ściany jednowarstwowe z bloczków betonowych
W ostatnich latach coraz większą popularność zyskują konstrukcje ścian jednowarstwowych. Przeważnie budowane są z bloczków betonowych, przy czym obecnie ściany takie muszą mieć grubość ok. 40cm aby spełnić wysokie wymagania izolacyjności termicznej.
Ściany takie stanowią pewnego rodzaju kompromis łączący w jednym materiale zarówno dobre cechy wytrzymałościowe jak i izolacyjne. Nie zawsze jednak jest to dobre rozwiązanie. Materiały budowlane cechujące się dużą wytrzymałością mechaniczną nie są najczęściej dobrymi izolatorami, podobnie jak wysokiej jakości izolacje termiczne (styropian, wełna) nie mogą pełnić samodzielnej funkcji nośnej (mają praktycznie znikomą wytrzymałość mechaniczną w stosunku do pustaków, bloczków, cegieł itp.).
Nie jest to jednak istotny problem w budownictwie mieszkaniowym, a nawet wielorodzinnym gdyż większość powszechnie dostępnych bloczków betonowych charakteryzuje się odpowiednio wysoką wytrzymałością. Mają one również dobre parametry izolacyjne. Nie są to tak dobre parametry jak w ścianach dwu lub trójwarstwowych lecz spełniają obowiązujące normy prawne.
Aby zachować wysoką jakość izolacji termicznej ścian jednowarstwowych należy zakupić specjalną zaprawę ciepłochronną w formie zapraw cienkowarstwowych. Są one droższe od tradycyjnych zapraw stosowanych w ścianach dwuwarstwowych, lecz jeśli ścianę jednowarstwową wymurujemy na zaprawie tradycyjnej (grubowarstwowej) to spowodujemy postanie wielu liniowych mostków cieplnych co bardzo wyraźnie odbije się na kosztach ocieplenia pomieszczeń.
Istnieje jednak jeszcze drugi, rzadko poruszany problem. Otóż w sezonie zimowym w pomieszczeniach wewnątrz domu panuje temperatura ok. 20-22 stopnie, natomiast na dworze często występuje temperatura ujemna ok. -5 do -10 stopni Celsjusza. W takiej sytuacji nie da się oszukać praw fizyki, i gdzieś wewnątrz ściany następuje przejście przez tzw. punkt rosy, czyli temperaturę skraplania się pary wodnej, co jest związane z koniecznością znacznej zmiany temperatury na grubości ściany. Oznacza to, że wewnątrz ściany będzie się znajdowała wilgoć. To czy będzie to dużym problemem zależy również od rodzaju i jakości tynków zewnętrznych i wewnętrznych, ale warto mieć ten fakt na uwadze.
Z tych względów do budynków mieszkalnych zalecamy raczej ściany dwu lub trójwarstwowe, gdyż przy dobrze zaprojektowanej grubości pustaków i ocieplenia skraplanie się pary wodnej następuje nie w warstwie nośnej lecz w warstwie izolacji cieplnej co nie powoduje zawilgocenia ścian. Ściany jednowarstwowe są jednak dobrym rozwiązaniem dla różnego rodzaju budynków gospodarczych, samodzielnych garaży gdzie wybór konstrukcji jednowarstwowej może istotnie obniżyć koszty budowy.
Ściany zewnętrzne dwu i trójwarstwowe
W ścianach dwuwarstwowych znajduje się warstwa nośna (najczęściej z pustaków ceramicznych) i oddzielna warstwa izolacji termicznej ze styropianu lub wełny mineralnej. Rozwiązanie to pozwala stosować materiały dobierane pod kątem ich przeznaczenia, to znaczy pustaki wybieramy patrząc na ich wytrzymałość, natomiast ocieplenie pod kątem parametrów izolacyjnych, nie martwiąc się o wytrzymałość mechaniczną tej warstwy.
Są to ściany nieco droższe od jednowarstwowych, choć nie jest to zasadą. Przy porównywaniu kosztów budowy należy zwracać uwagę na wiele aspektów, w tym również na koszty zaprawy murarskiej, które w ścianach dwuwarstwowych są znacznie niższe. Istotną zaletą ścian dwuwarstwowych jest możliwość zniwelowania wielu wad murarskich na warstwie ocieplenia przez co błędy murarzy nie będą miały istotnego wpływu na izolacyjność termiczną ścian.
W większości przypadków wybór ścian jednowarstwowych pozwala budować ściany o mniejszej grubości, co jednocześnie przekłada się na mniejsze szerokości fundamentów, a więc zmniejszają się koszty zbrojenia i betonowania fundamentów.
Podsumowując kompleksowo wszystkie koszty w większości przypadków ściany jedno i dwuwarstwowy wypadają finansowo bardzo podobnie.
Najdroższym rozwiązaniem są ściany trójwarstwowe. Mają one rdzeń nośny z pustaków lub cegieł (bloczki rzadko są tutaj spotykane) oraz warstwę osłonową, najczęściej wykonaną z cegły klinkierowej. Pomiędzy nimi znajduje się warstwa izolacji termicznej z płyt styropianowych lub wełny mineralnej. Często w ścianach trójwarstwowych wykonuje się również dodatkową warstwę pustą, co jeszcze bardziej polepsza cyrkulację powietrza w ścianie i poprawia jej izolacyjność cieplną i akustyczną.
Analizując koszty budowy ściany trójwarstwowej należy pamiętać, że zarówno warstwa nośna jak i zewnętrzna muszą być posadowione na fundamentach, przez co są one dość szerokie w stosunku do ścian jedno lub dwuwarstwowych.
Jakie ściany wybrać?
W przypadku budowy domu zalecamy stosowanie ścian dwu lub trójwarstwowych, przy czym ostatnie rozwiązanie wymaga dużych nakładów finansowych. Lepiej jest wybudować dobrej jakości ścianę dwuwarstwową niż trójwarstwową z materiałów o wątpliwej jakości i niskich parametrach.
Ściany jednowarstwowe z bloczków betonowych zalecamy stosować raczej w budynkach nie przeznaczonych do celów mieszkaniowych jak garaże (samodzielne budynki), budynki gospodarcze, narzędziowe itp.
Zespół redakcyjny portalu zbudujmydom.pl
