Taras czy balkon z płytek układanych na wspornikach jest nie tylko jednym z najbardziej efektownych, ale także najszybszym i najprostszym sposobem wykończenia powierzchni. Po pierwsze nie wymaga czasochłonnego procesu klejenia i fugowania płytek, a po drugie - przy odrobinie wiedzy budowlanej - można go wykonać samodzielnie.
- Konstrukcja określana mianem tarasu wentylowanego daje wiele korzyści, zarówno na etapie budowy, jak i późniejszego użytkowania. Ze względu na wolną przestrzeń między płytkami a podłożem pozwala na umieszczenie różnych instalacji pod płytkami, na przykład oświetleniowej lub elektrycznej lub - w przypadku uszkodzeń – na szybką i prostą wymianę okładziny – mówi Maciej Szymański z firmy Ultrament.
W przypadku tarasu wentylowanego, w odróżnieniu od płytek klejonych lub mechanicznie montowanej deski tarasowej, płytki są układane na wspornikach, które dodatkowo można regulować na wysokość. Stąd wspomniane prace możemy wykonać w dowolnym momencie, często bez konieczności wzywania fachowca.
O czym jednak należy pamiętać? - Taki wariant wykończenia, podobnie jak płytki klejone do podłoża, wymaga odpowiedniej hydroizolacji. Chodzi o konieczność zabezpieczenia powierzchni przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych, zwłaszcza wilgoci i wody opadowej – tłumaczy Maciej Szymański.
Co grozi niezabezpieczonej powierzchni, na której powstaje taras?
Płytki układane na wspornikach tworzą przestrzeń pomiędzy okładziną a podłożem, a także szczeliny pomiędzy samymi płytkami. To z kolei powoduje swobodne spływanie wody opadowej na powierzchnię pod płytkami, która w procesie zamarzania i odmarzania może uszkodzić nawierzchnię, na której oparta jest cała konstrukcja. To właśnie od tego, jak ją zabezpieczymy, zależeć będzie funkcjonalność i żywotność tarasu czy balkonu.
Bez odpowiednio dobranej hydroizolacji powierzchnia będzie narażona na:
- tworzenie się zastoin wody i w efekcie przeciekanie,
- zawilgocenia stropu,
- zawilgocenia ścian budynku,
- degradację podłoża.
Jak krok po kroku wykonać hydroizolację pod płytki na wspornikach?
Po pierwsze - przygotowanie podłoża
Podłoże musi być oczyszczone i nośne. Ważne, żeby dokładnie usunąć wszystkie zabrudzenia, które mogą działać separująco (np. osady z tłuszczów, olejów, środków impregnujących etc.), a także wypełnić wszelkie nierówności i ubytki przy pomocy odpowiedniej masy mineralnej. Nie trzeba usuwać starych izolacji bitumicznych, podłoży metalowych zabezpieczonych antykorozyjnie czy istniejących podłoży mineralnych.
UWAGA!
Ubytki można usunąć wykorzystując izolację pod płytki na wspornikach. W tym celu należy zmieszać odpowiednią ilość produktu w proporcji: 70% izolacji i 30% wagowo suszonego piasku kwarcowego o gradacji 0,5-1,2 mm.
Po drugie - nanoszenie izolacji
Jeżeli użyjemy izolacji niewymagającej gruntowania, przed aplikacją podłoże należy zwilżyć do stanu wilgotno-matowego. Następnie konieczne jest wykonanie warstwy kontaktowej przez szpachlowanie drapane-wypełniające. Samą izolację pod płytki na wspornikach nanosi się przy pomocy stalowej pacy.
UWAGA!
Dla zapewnienia szczelności powłoki hydroizolacyjnej konieczne jest położenie dwóch warstw izolacji (grubość gotowej powłoki w stanie suchym powinna wynosić minimum 2 milimetry). Zanim przystąpi się do nakładania drugiej warstwy, poprzednia musi być na tyle sucha, aby nie uległa uszkodzeniu przy aplikowaniu kolejnej.
Po trzecie - zabezpieczenie izolacji
W przypadku izolacji pod płytki na wspornikach nie jest konieczne wtapianie siatki. Wszystkie przejścia dylatacyjne, połączenia powierzchni pionowych i poziomych czy połączenia z systemową obróbką blacharską przeprowadza się przy użyciu taśmy uszczelniającej, którą wmontowuje się w pierwszą warstwę izolacji.
UWAGA!
Ważne jest, aby przeszpachlować taśmę podczas wykonywania drugiej warstwy izolacji.
Po czwarte - kładzenie płytek
Proces schnięcia izolacji pod płytki na wspornikach można uznać za zakończony, gdy kolor jasno-zielony zmieni się w ciemno-zielony. Zwykłe trwa to 24 godziny od momentu położenia ostatniej warstwy. Gdy izolacja jest całkowicie sucha, możemy przystąpić do kładzenia płytek.
Płytki na wspornikach należy układać metodą podłogi pływającej. Aby nie uszkodzić mechanicznie położonej wcześniej izolacji, wsporniki powinny być układane na podkładkach dystansowych z tworzywa sztucznego. Podczas montażu należy zwrócić szczególną uwagę, aby nie przewiercić izolacji.
UWAGA!
Aplikacja izolacji powinna odbywać się przy temperaturze nie niższej niż 5oC i wilgotności względnej powietrza nie wyższej niż 80%. Zabronione jest również nanoszenie jej na rozgrzaną powierzchnię, a także prowadzanie prac w pełnym słońcu. Należy pamiętać, że wyższe temperatury i niższa wilgotność przyspieszą, a niższe temperatury i wyższa wilgotność spowalniają przebieg procesu wiązania izolacji.
Dzięki odpowiedniej izolacji przeciwwodnej i przeciwwilgociowej, taras czy balkon zbudowany z płytek na wspornikach stanie się w pełni odporny na działanie wody, wilgoci, promieniowania UV, mrozów i innych czynników atmosferycznych. Opóźnimy także procesy starzenia się materiałów. To wszystko pozwoli z kolei na długotrwałe użytkowanie tarasu bez narażania się na konieczność przeprowadzania remontów i innych prac naprawczych.
Źródło: Materiały informacyjne firmy Ultrament
