Wełna charakteryzuje się bardzo dobrymi parametrami izolacyjnymi, a jednocześnie jest łatwa w montażu i stosunkowo niedroga. Należy używać wełny o dużej sprężystości i grubości od 10 do 15cm układanej najczęściej w dwóch warstwach. Zapewnia to bardzo dobre warunki izolacyjne i dużą szczelność wypełnienia wszystkich miejsc między krokwiami. Druga warstwa układana pod krokwiami ma często grubość ok. 10cm i jej zadaniem jest zniwelowanie mostków termicznych, które wystąpią w miejscu krokwi gdyby tej warstwy nie było.
Do izolacji termicznej poddasza można używać zarówno wełny mineralnej skalnej jak i szklanej. Wełna skalna charakteryzuje się większą sztywnością co z jednej strony nieco ułatwia jej montaż na skosach dachowych i zmniejsza ilość koniecznych sznurków stabilizujących. Z drugiej strony jednak trudniej ją wcisnąć we wszystkie szczeliny w dachu niż wełnę szklaną, która z kolei wymaga bardzo dokładnego zabezpieczenia sznurkami naciągającymi. Jednakże w praktyce dobra ekipa bez problemu wykona izolację z obu rodzajów wełny, dlatego wybór warto uzależnić od m.in. kwestii finansowej analizując wełny o takich samych parametrach izolacyjnych.
Montaż wełny mineralnej
Wełnę do ocieplenia poddasza najczęściej kupuje się w rolkach, które docina się na wymiar odpowiadający rozstawowi między krokwiami z naddatkiem 2-3cm, dzięki czemu możliwe jest wkładanie wełny na wcisk. Duża sprężystość wełny pozwala na jej dokładne dopasowanie do krokwi.
Jeśli zastosowaliśmy membranę z folii wysokoparoprzepuszczalnej to wełnę możemy docisnąć bezpośrednio do membrany. Nie należy jednak tak robić przy foliach o niskiej przepuszczalności oraz w przypadku deskowania pełnego. W takiej sytuacji należy pozostawić szczelinę ok. 2cm pełniącą funkcję szczeliny dylatacyjnej. Aby to zrobić konieczne jest ułożenie wcześniej dystansów, które uniemożliwią trwałe dociśnięcie wełny do membrany.
Drugą warstwę, tzw. podkrokwiową montuje się do specjalnych profili z wieszakami. Wełnę rozwija się z rolki i nabija na wieszaki. Zaleca się również ułożenie dodatkowego pasa wełny pod każdym profilem.
Miejsca narażone na występowanie mostków termicznych
Szczególnie narażone na mostki cieplne są miejsca przerwania ciągłości izolacji, do których zaliczamy kominy czy okna dachowe. W przypadku okien dachowych zalecamy układnie izolacji w postaci specjalnych kołnierzy izolacyjnych, dostosowanych do konkretnego okna. Większość producentów stolarki okiennej oferuje również tego typu izolacje, np. z wyprofilowanych pasów wełny. Dodatkową zaletą korzystania z gotowych kołnierzy okiennych jest często ich dobra izolacja w postaci folii paroprzepuszczalnej od strony wewnętrznej i folii szczelnej od zewnątrz.
Wszystkie kominy również wymagają bardzo precyzyjnego ocieplenia wełną mineralną z zastosowaniem szczelnych i odpowiednio wyprofilowanych kołnierzy. Przeważnie wykonywane są one jako obróbki blacharskie choć na rynku dostępne są również nowoczesne taśmy przeznaczone właśnie do wykonania kołnierza komina. Ich zaletą jest duża elastyczność i możliwość dopasowania się na całej powierzchni do elementów pokrycia dachowego co gwarantuje dużą szczelność.
Jeśli budujemy poddasze nieużytkowe i nie chcemy go ocieplać grubą warstwą wełny to zadbajmy chociaż o dobrą izolację termiczną w miejscu schodów włazowych. Miejsca te stanowią często istotny punkt wychładzający pomieszczenia ze względu na dużą różnicę temperatur między poddaszem a parterem lub piętrem budynku. Można zakupić również gotowe rozwiązania systemowych schodów strychowych z wbudowaną warstwą izolacji termicznej.
Zespół redakcyjny portalu zbudujmydom.pl
